Roman Kazimierz Wodzicki z Granowa herbu Leliwa (ur. 31 lipca 1904 we Lwowie, zm. 9 grudnia 1978) – polski prawnik i urzędnik konsularny, konsul generalny w Szczecinie (1939, nie objął stanowiska), kierownik konsulatu RP w Tuluzie (1944–1945).
Życiorys Syn Maurycego i Marii z domu Markowskiej, wywodził się z rodziny szlacheckiej. Absolwent gimnazjum w Tarnowie oraz prawa i Szkoły Nauk Politycznych na Uniwersytecie Jagiellońskim, w 1927 obronił tam doktorat. Związał się następnie z polską służbą dyplomatyczną. Pomiędzy 1928 a 1934 pracował w Komisariacie Generalnym RP w Wolnym Mieście Gdańsku, następnie został radcą w Ministerstwie Spraw Zagranicznych. W 1938 objął stanowisko wicekonsula w ambasadzie w Berlinie. W sierpniu 1939 nominowany na stanowisko konsula generalnego w Szczecinie, nie objął stanowiska ze względu na wybuch wojny. Od 8 września 1939 internowany w północnej części Niemiec, następnie ewakuowany przez Danię do Szwecji.