W październiku 1939 wstąpił w Bretanii do Armii Polskiej we Francji, w 1940 walczył w ramach 1 Dywizji Grenadierów w Lotaryngii. Trafił do niemieckiej niewoli, jednak udało mu się w 1941 zbiec ze szpitala obozowego. Pomiędzy 1942 a 1944 aktywny w polskim ruchu oporu w południowej Francji. Pomiędzy 1944 a 1945 pełnił funkcję konsula polskiego w Tuluzie, następnie pozostał we Francji, przy czym wielokrotnie odwiedzał Polskę. Zajął się tłumaczeniami oraz publicystyką. Autor książki ze wspomnieniami z lat 1928–1939.
Od 1934 żonaty z Martą Winiecką, mieli dwóch synów. Pochowany na cmentarzu ewangelicko-reformowany w Warszawie.
Przypisy
Kategoria:Absolwenci Wydziału Prawa i Administracji Uniwersytetu Jagiellońskiego Kategoria:Internowani w III Rzeszy w latach 1939–1945 Kategoria:Konsulowie II Rzeczypospolitej w Szczecinie Kategoria:Konsulowie władz RP na uchodźstwie Kategoria:Ludzie urodzeni we Lwowie Kategoria:Ludzie związani z Berlinem Kategoria:Ludzie związani z Tuluzą Kategoria:Pochowani na cmentarzu ewangelicko-reformowanym w Warszawie Kategoria:Polacy – członkowie francuskiego ruchu oporu Kategoria:Polacy – uczestnicy kampanii francuskiej 1940 Kategoria:Polonia we Francji Kategoria:Polscy jeńcy wojenni – uciekinierzy z niewoli niemieckiej 1939–1945 Kategoria:Polscy politolodzy Kategoria:Polscy prawnicy Kategoria:Polscy