Friedrich Wilhelm von Borcke (ur. 1680 na Pomorzu Zachodnim, zm. 5 listopada 1743 w Kołobrzegu) – był pruskim właścicielem ziemskim, generałem-majorem, i dowódcą twierdzy Kołobrzeg. thumb|Herb rodowy rodu Borcke Rodzina Jego rodzicami byli starosta pomorski i dziedziczny pan Unheim Franz Joachim von Borcke (1631-1692) i jego żona Elisabeth Emerentia z domu von Reiffenberg (1663-1683)Borcke, [Dostęp 2025-10-04]. Jego bratem był dyrektor Pomorskiej Izby Wojennej i Domenowej Franz Heinrich von Borcke (ur. ok. 1675, zm. 1739). Borcke poślubił Margarethę von Mardefeld 27 listopada 1702 roku, z którą miał 14 dzieci, w tym był syn Johann Wilhelm Leopold von Borcke. Kariera Borcke wstąpił do służby w Polsce w 1697 roku, początkowo jako junkier, a w 1700 roku został porucznikiem. 19 kwietnia 1704 roku wstąpił do służby w Prusach jako kapitan w Pułku Kirasjerów „Katte”. Walczył w wojnie o sukcesję hiszpańską w bitwach pod Oudenaarde i Malplaquet. 29 stycznia 1712 roku awansował Borcke na majora. W kampanii pomorskiej 1715/1716 roku brał udział w oblężeniu Stralsundu. 14 listopada 1716 roku awansował Borcke na podpułkownika, 15 kwietnia 1723 roku na dowódcę pułku, a 29 czerwca na pułkownika.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Friedrich Wilhelm von Borcke · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.