2 stycznia 1733 roku Borcke poprosił króla Fryderyka Wilhelma I o rezygnację z powodu choroby. Król odmówił, ale obiecał mu kolejne wolne stanowisko dowodzenia. 16 lipca 1734 roku udzielił mu pozwolenia na rekrutację w Eisenach, a następnie do Rzeszy. Miał pozostać w pułku do 1 listopada i otrzymywać 30 talarów miesięcznie, ale potem emeryturę w wysokości 1000 talarów rocznie. W 1736 roku król awansował go do stopnia generała majora i zezwolił mu pozostać w swoich dobrach na Pomorzu. 7 września 1740 roku król Fryderyk II mianował go komendantem Kołobrzegu. Zmarł tam 5 listopada 1743 roku. Został pochowany w swoich dobrach w Węgorzynie.
Przypisy
Bibliografia Anton Balthasar König: Friedrich Wilhelm von Borcke. In: Biographisches Lexikon aller Helden und Militairpersonen, welche sich in Preußischen Diensten berühmt gemacht haben. Band 1. Arnold Wever, Berlin 1788, S. 177. Kurt von Priesdorff: Soldatisches Führertum. Band 1, Hanseatische Verlagsanstalt Hamburg, o. O. [Hamburg], o. J. , DNB 367632764, S. 179, Nr. 249. Gothaisches genealogisches Taschenbuch der adeligen Häuser, Justus Perthes, Gotha 1903. Vierter Jahrgang, S. 156.
Kategoria:Niemieccy generałowie Kategoria:Niemiecka szlachta Kategoria:Urodzeni w 1680 Kategoria:Zmarli w 1743 P