W czerwcu 1932 roku przybyła do Grandson w Szwajcarii na pierwszy zjazd Katowicardów – miłośników katowickiej rozgłośni, gdzie została przyjęta z entuzjazmem. W tym samym roku na zaproszenie kierownictwa stacji w Mediolanie koncertowała w tamtejszym studiu muzycznym, wykonując polskie pieśni ludowe. Została ciepło przyjęta przez słuchaczy i Luizę Rizzi Marconi.
Z Polskim Radiem Katowice związana była do wybuchu II wojny światowej. 2 września 1939 roku opuściła Katowice i z zespołem rozgłośni wyjechała do Warszawy. Po wojnie wróciła do Katowic, gdzie szkoliła instruktorów teatrów niezawodowych, zapowiadała występy artystów podczas spotkań organizowanych w Teatrze Śląskim im. Stanisława Wyspiańskiego i w kawiarni „Astoria” oraz poranków filmowych w kinie „Rialto”. Pracowała m.in. w Wojewódzkim Domu Kultury w Katowicach (przed 1945 rokiem Dom Oświatowy).