W 1943 roku, już pod władzą nazistów, teatr stał się częścią nowej regionalnej instytucji kulturalnej – Oberschleschises Schauspiel (z niem. Górnośląski Teatr Okręgowy). W tamtym też czasie budynek po raz kolejny wyremontowano. Do remontu zaangażowano jeńców wojennych i robotników przymusowych. Teatrowi nadano wygląd pełen przepychu: z obniżonym sufitem, nowymi fotelami, widownią w kształcie półkola, nowym oświetleniem, pozłacanym i kutym w żelazie żyrandolem, nowymi zdobieniami sufitu oraz z zaprojektowaną przez Ernę Hitzberger i wykonaną przez hafciarki z Bojkowa kurtyną (wykonanie haftu trwało rok).
W sierpniu 1944 roku, podobnie jak inne teatry w Niemczech, placówka zawiesiła działalność.
Okres powojenny (1945–2000) W 1945 roku Gliwice zostały przejęte przez Armię Czerwoną, radzieccy żołnierze budynek teatru splądrowali (w styczniu 1945 roku), a następnie, 3 marca 1945 roku podpalili, niszcząc całe wnętrze. W okresie powojennym budynek został prowizorycznie zabezpieczony, jednak ze względu na źle wykonane prace, ulegał on uszkodzeniu i stopniowemu niszczeniu.