Wyjechał do Poznania, gdzie od końca I wojny światowej mieszkała dziećmi jego żona. W okresie plebiscytu na Górnym Śląsku należał do zarządu Powiatowej Rady Ludowej oraz do Polskiego Komitetu Plebiscytowego w Bytomiu i w Królewskiej Hucie. W mieszkaniu w kamienicy przy ul. Wolności 16 w Królewskiej Hucie ukrywał broń i materiały propagandowe. Był aktywny w polskich stowarzyszeniach społecznych, charytatywnych i religijnych. Pracował w bankach i przy ubezpieczeniach. Od października 1920 do czerwca 1922 był doradcą powiatowym w Królewskiej Hucie przy Międzysojuszniczej Komisji Rządzącej i Plebiscytowej.
W latach 1922–1927 był posłem na I Sejm RP z ramienia Chrześcijańsko-Narodowego Stronnictwa Pracy. W wyborach parlamentarnych w 1928 został zastępcą posła (obóz Wojciecha Korfantego).
Działał w chadecji na terenie Królewskiej Huty, był radnym rady miasta (1930–1934). Pracował jako inspektor w Syndykacie Polskich Hut Żelaznych w Katowicach.