Jego żona prowadziła od 1927 (wpis w rejestrze handlowym Sądu Powiatowego w Królewskiej Hucie A. nr. 921 z 23 maja 1928) księgarnię, która do 1947 mieściła się przy ul. Wolności 16. Księgarstwem zajęła się z braku innych źródeł utrzymania rodziny, ponieważ mąż (poseł na Sejm RP I kadencji – okrąg wyborczy nr 38) przez jakiś czas był bezrobotny. Według niektórych źródeł firmę prowadził z żoną. W czasie rejestracji firmy Skowronkowa udzieliła mężowi prokury.
W 1941 został aresztowany w Chorzowie i uwięziony w obozie koncentracyjnym Dachau. Córka Bożena została wywieziona na roboty przymusowe w głąb III Rzeszy. Żona, by się utrzymać, zatrudniła się jako księgowa w fabryce pilników.
W 1945 wrócił z obozu. Został mianowany burmistrzem Strzelec Opolskich, gdzie zamieszkał. Funkcję pełnił od 17 czerwca 1945 do 28 lutego 1947. Należał do Stronnictwa Demokratycznego. W 1949 dołączył do Związku Bojowników o Wolność i Demokrację. Na emeryturę przeszedł w 1951.
Z żoną wychowali pięcioro własnych (Wanda – ur. 1914, Jan – ur. 1915, Witold – ur. 1921, Feliks – ur. 1923, Bożena – ur. 1925, Teresa – ur.