książkę cechuje „wszechobecne poczucie klęski, rzecz można – [małej, codziennej] apokalipsy”, choć z pozoru potrafi być też mocarstwowa. Krytycznie oceniła „warszawocentryzm”, zwracając uwagę na to, że „miejsca inne niż stolica pojawiają się [w opowiadaniach ze zbioru] sporadycznie”, co uznała za „przejaw zubożenia wyobraźni”; podobnie krytycznie oceniła postacie wielu męskich bohaterów „niestroniących się od alkoholu”. Przesłaniem przewodnim antologii uznała „wymiar przestrogi” i poważne pytania o kondycję kraju.
Paweł Dunin-Wąsowicz w „Lampie” antologię ocenił jako słabszą wersję podobnej tematycznej antologii fantastycznej o Polsce, PL +50. Historie przyszłości (2004). Nie dostrzegł motywu przewodniego poza szeroko pojętą tematyką polską i narodowością autorów. Skrytykował utwory w antologii jako słabe językowo, a tytuł antologii jako mylący, gdyż utwory w niej zawarte w większości nie należą do „narodowego political fiction”.
Jacek Piotrowski, recenzując antologię dla gram.pl, uznał ją za udaną, pisząc, że „nie znajdziemy opowiadań złych czy miernych”.