Jednak pokój w Akwizgranie w 1668 roku zakończył wojnę, a pułk został zdeponowany w Mons. Borcke wrócił następnie na Pomorze. Po sześciu miesiącach wrócił do Holandii, ale pozostał bezrobotny. W 1671 roku powrócił na dwór w Dreźnie. Elektor przyjął go na służbę, a on sam wstąpił do nowo utworzonego pułku piechoty księcia Christiana von Saxe-Weissenfels jako porucznik. Brał udział w różnych kampaniach, a w 1676 roku został przydzielony do kompanii podpułkownika Fölkersama, który został komendantem Starego Drezna. Został również kapitanem i szambelanem.
Podczas reform armii Jana Jerzego III, awansował do stopnia majora w Pułku Piechoty Flemmingów. Walczył z pułkiem przeciwko Turkom i w odsieczy Wiednia. W 1686 roku dołączył do generała majora Klengela w garnizonie w Dreźnie jako podpułkownik. Po śmierci księcia batalion został zastąpiony przez Gwardię, a batalion garnizonowy rozszerzono, tworząc Pułk Dohna. Pułk walczył w Cesarstwie, a Borcke awansował na pułkownika. Został również mianowany podkomendantem Starego Drezna i był w kolejce do stanowiska dowodzenia. Kiedy pułkownik Leonhard Wilhelm von Fölkersam zmarł w 1693 roku, faktycznie zastąpił go. W 1701 roku awansował na generała majora, a 24 listopada 1714 roku na generała porucznikaBorcke3, [Dostęp 2025-10-07].