W 2019 roku strefę Sidama zamieszkiwały 3 miliony spośród 108 milionów mieszkańców kraju. Podczas gdy lud Sidama stanowił piątą co do wielkości grupę etniczną w kraju, był jednocześnie największą grupą w SNNPR, liczącą blisko 20% ludności regionu. Na 14 milionów mieszkańców tego wieloetnicznego regionu składało się ponad pięćdziesiąt grup etnicznych. Strefa obdarzona była kilkoma atutami ekonomicznymi, które nadawały jej wagę polityczną w federacji. Uprawiano w niej dwa wysokiej jakości gatunki kawy, Sidamo i Yirgacheffe, a park przemysłowy jej stolicy, Auasy, poświęcony produkcji tekstyliów i odzieży, pozostawał jednym z głównych centrów gospodarczych Etiopii.

Sidamowie w przeszłości mieli odrębny byt administracyjny w czasach Cesarstwa Etiopii. W 1974 roku w kraju w ramach doszło do obalenia cesarza Hajle Syllasje I. Władzę przejął marksistowski reżim wojskowy Derg, który zniósł odrębną jednostkę ludu Sidama. Autonomia została przywrócona wraz z upadkiem Dergu w 1991 roku, ale nowa konstytucja Etiopii z 1994 roku, która weszła w życie rok później, wcieliła terytoria zamieszkane przez Sidamów do SNNPR. Od tego czasu Sidamowie regularnie domagali się ponownego ustanowienia swojego regionu, biorąc za przykład Region Ludu Hareri, który uzyskał ten status, mimo że miał populację zaledwie 200 tysięcy mieszkańców.