6 listopada 1939 roku zastępca ludowego komisarza spraw wewnętrznych ZSRR, komisarz bezpieczeństwa państwowego III rangi Wsiewołod Mierkułow, nałożył na wojska konwojujące NKWD zadanie przejęcia z dniem 1 grudnia tego samego roku ochrony zewnętrznej więzień w Drohobyczu, Dubnie, Kołomyi, Lwowie, Łucku, Przemyślu i Włodzimierzu Wołyńskim, a także więzień w Baranowiczach, Białymstoku, Brześciu, Grodnie, Łomży, Nowogródku, Pińsku i Wilejce.
11 grudnia 1939 roku zastępca ludowego komisarza spraw wewnętrznych ZSRR Siergiej Krugłow wydał dwa rozkazy, które ustalały tymczasowe etaty dla 17 więzień ogólnych NKWD na Zachodniej Ukrainie oraz 23 więzień na Zachodniej Białorusi. Tym ostatnim nadano numery od 11 do 33. W ślad za rozkazami Krugłowa stosowne rozkazy organizacyjne zostały wydane przez władze NKWD w obu republikach związkowych. Między innymi, na Zachodniej Ukrainie ustanowiono 1449 etatów dla 19 więzień z limitem 6198 więźniów.