Podczas okupacji niemieckiej był kierownikiem kopalni torfu w Izabelinie. W styczniu 1940 przyjął pseudonim „Znicz” i rozpoczął działalność konspiracyjną w Polskiej Organizacji Zbrojnej jako komendant placówki Legionowo. W 1942 przeprowadził scalenie POZ ze strukturami I Rejonu Legionowo VII Obwodu „Obroża” Armii Krajowej. W AK sprawował początkowo funkcję dowódcy 4. Kompanii, a następnie I Batalionu Legionowo. W czasie powstania warszawskiego opanował niemieckie koszary w Legionowie, pod jego dowództwem batalion brał udział w walkach powstańczych na ulicach Legionowa (1–4 sierpnia 1944). 4 sierpnia 1944 objął dowództwo batalionu ochotniczego, który prowadził działania w lasach w rejonie Choszczówki, Grabiny i Rembelszczyzny. W dniach 6-8 września 1944 batalion „Znicza” przeprawił się przez Wisłę i w ramach Zgrupowania Kampinos walczył do końca października 1944; został wtedy mianowany kapitanem.