Wiele świątyń północnej Europy zachowało w pełni oryginalne umiejscowienie krzyży i to szczególnie na tych obszarach określa się je mianem krzyży triumfalnych. Często obok krzyża Chrystusa pojawiali się po bokach Najświętsza Maryja Panna i św. Jan, a niekiedy również cherubiny i inne postacie.
Budowa W epoce romańskiej ukrzyżowany Chrystus przedstawiany był jako władca i sędzia. Zamiast korony cierniowej nakładano Mu na głowę koronę królewską lub aureolę. Na stopach czasem miał buty będące symbolem władzy. Jego nogi były ułożone równolegle względem siebie i oparte osobno na podpórce. Perizonium układała się w pionowe fałdy. Generalnie Jezus przedstawiany był nie jako ktoś umierający, lecz raczej jako zwycięzca nad śmiercią.
W stylu gotyckim triumfujący Chrystus stał się Chrystusem pełnym cierpienia, mężem boleści. Zamiast korony władcy nosił koronę cierniową. Jego stopy były ustawione jedna na drugiej i przebite jednym gwoździem. Postawa całego ciała i wyraz twarzy przedstawiały ból i cierpienie. Ponadto często Jego ciało było mocno poranione. Zmieniła się również forma przepaski biodrowej. Towarzyszące cierpiącemu Jezusowi postacie Maryi i św.