Księgi ogierów i klaczy zarodowych prowadzone były przez izby rolnicze, zaś księgi stadne koni prowadzone były według zasad ustalanych przez Ministra Rolnictwa i Reform Rolnych w porozumieniu z Ministrem Spraw Wojskowych.
Rozporządzenie Ministra Rolnictwa i Reform Rolnych w sprawie wykonania ustawy o nadzorze nad hodowlą bydła, trzody chlewnej i owiec ukazało się w 1935 r., które następnie zostało znowelizowane w 1937 rRozporządzenie Ministra Rolnictwa i Reform Rolnych z dnia 16 marca 1935 r. w sprawie wykonania ustawy o nadzorze nad hodowlą bydła, trzody chlewnej i owiec. Dz. U. 1935 nr 20, poz. 120.Rozporządzenie Ministra Rolnictwa i Reform Rolnych z dnia 4 maja 1937 r. w sprawie wykonania ustawy o nadzorze nad hodowlą bydła, trzody chlewnej i owiec. Dz. U. 1937 nr 38, poz. 291.. Celem aktu prawnego było uregulowanie zasad prowadzenia ksiąg hodowlanych (zarodowych), które stanowiły podstawę do kontroli i rozwoju hodowli zwierząt gospodarskich w kraju. Rozporządzenie określało, że księgi zarodowe prowadzone były odrębnie dla poszczególnych gatunków zwierząt (bydło, trzoda chlewna, owce) oraz z podziałem na rasy, typy i płeć zwierząt. Rozporządzenie to miało na celu uporządkowanie i usystematyzowanie ewidencji hodowlanej oraz poprawę jakości hodowli przez kontrolę pochodzenia i wartości hodowlanej zwierząt.