Klasztor Indersdorf (niem. Kloster Indersdorf) – dawny klasztor kanoników regularnych św. Augustyna, a następnie salezjanek i szarytek znajdujący się w bawarskim mieście Markt Indersdorf.
Historia Klasztor założył w 1120 roku graf Otto von Scheyern, wcześniej w tym miejscu stała kaplica pw. św. Mikołaja. W 1126 osiedlili się tu pierwsi kanonicy sprowadzeni z , a dwa lata później abp konsekrował pierwszy kościół klasztorny pw. Najświętszej Maryi Panny i śś. Piotra i Pawła. W 1130 roku Otto von Indersdorf przekazał kanonikom swój majątek, dając impuls do rozwoju gospodarczego klasztoru.
Kompleks spłonął w 1249 roku, podczas odbudowy powstała romańska, trójnawowa bazylika bez transeptu. Pierwszy rozkwit placówki miał miejsce w XIV wieku, prepozyt Konrad II był doradcą cesarza Ludwika IV Bawarskiego. W 1412, podczas kryzysu między kanonikami, doszło tu do morderstwa. W XV wiek przyniósł jednak kolejny okres potęgi klasztoru. Tutejsi kanonicy współodpowiedzialni byli za powstanie ruchu reformatorskiego Raudnitz-Indersdorf, który opanował 24 bawarskie klasztory. W 1432 roku kolegiatę przebudowano i rozbudowano w stylu gotyckim, wówczas powstała m.in. druga wieża kościelna.