Spędził również jakiś czas w więzieniu Lefortowskaja, gdzie był intensywnie przesłuchiwany i torturowany, aż Smiersz stracił nim zainteresowanie i został przeniesiony do więzienia Burtiskaja. Chorował na grużlicę. Jego stan zdrowia pogorszył się tak bardzo, że w kwietniu 1945 roku został przyjęty do szpitalnego szpitala więziennego, gdzie zmarł 11 sierpnia 1948 roku. Nigdy nie przyzał się do współpracy z Niemcami albo zagranicznymi wywiadami, o którą oskarżali go Rosjanie, ale przyznał się do fałszowania dokumentów przekazywanych „wrogom Związku Radzieckiego”.
W 1948 r. władze holenderskie przyznały mu pośmiertnie Brązowy Krzyż za udaną ucieczkę z niemieckiego obozu jenieckiegohttps://www.nationaalarchief.nl/onderzoeken/archief/2.02.32/invnr/897ED.5/file/00203081.PDF..
Początkowo władze sowieckie zaprzeczały, jakoby wiedziały o losach Van der Waalsa. Dopiero 28 sierpnia 1955 roku władze sowieckie przyznały, że Gerrit van der Waals zmarł w Moskwie; jego szczątki zostały wówczas skremowane, a miejsce przechowywania urny z prochami nie jest obecnie znane.