Dzięki tej biografii poznajemy nie tylko wielkiego pisarza, ale przede wszystkim człowieka doświadczonego przez historię, ze wszystkimi jego problemami, obawami, wątpliwościami i słabościami”.
Recenzent Kraków Culture napisał: „doskonale napisana biografia jednego z najbardziej znanych pisarzy polskich (...). Pisząc książkę, autorka wykonała benedyktyńską pracę, docierając do wszystkich czy niemal wszystkich źródeł archiwalnych i materiałów publikowanych, by ukazać życie pisarza w pełnym spektrum. Efektem jest wielowątkowa, monumentalna wręcz książka (ok. 700 stron!), którą czyta się z prawdziwą przyjemnością. (...) Jest więc książka Agnieszki Gajewskiej także kopalnią wiedzy o czasach PRL-u, jego absurdach, ale i umiejętności życia w tamtych dziwnych czasach”.
Anna Michalik w portalu histmag oceniła, że autorka: „stworzyła autonomiczną opowieść o Stanisławie Lemie, dystansując się wobec analiz większości uznanych lemologów, a dopuszczając do głosu odkryte dokumenty oraz niepublikowane listy, prywatne demony i obsesje pisarza, skrupulatnie wyłuskiwane z korespondencji, dzienników jego kolegów po piórze i rozmów z jego bliskimi.