Między 1949 a 1950 rokiem niszczyciel zamiast ostatniej rufowej podstawy dział („Y”) otrzymał na pokładzie dwa trzylufowe miotacze bomb głębinowych Squid kalibru 305 mm, z przedłużoną nadbudówką rufową dla pomieszczenia amunicji podaje ogólnie, że na kanadyjskich niszczycielach podstawę dział „Y” zamieniano na dwa miotacze Squid w latach 1949–1953, ale według miało to miejsce do 1951 roku, natomiast już w 1949 roku „Cayuga” została przeklasyfikowana na niszczyciel eskortowy (DDE), a w lipcu 1950 wysłana do Korei ().. Około 1950 roku też rufową podstawę armat na nadbudówce („X”) zamieniono na amerykańską podwójnie sprzężoną armatę przeciwlotniczą kalibru 76 mm L/50 Mk 33 (3 inch/50 cal.) podaje ogólnie, że na niszczycielach kanadyjskich działa kalibru 76 mm montowano dopiero w latach 1953–1955, ale według działa kalibru 76 mm zamontowano na wszystkich do około 1951 roku, a w lipcu 1950 roku „Cayuga” została wysłana do Korei, przebywając tam z krótką przerwą do 1952 ().. Pozostałe małokalibrowe uzbrojenie przeciwlotnicze ograniczono do czterech pojedynczych armat 40 mm Boforsa na podstawach Mk 7 na platformie między kominami i nadbudówce rufowej. Na przełomie lat 50/60 stanowisko dział 76 mm zostało wyposażone w osłonę z włókna szklanego.