thumb|Drukarka giełdowa
Drukarka giełdowa, dalekopis giełdowy – urządzenie telegraficzne służące do odbierania informacji o kursach giełdowych i drukowania ich na taśmie papierowej, prekursor dalekopisów ogólnego przeznaczenia. Wynaleziona przez w 1867 roku, w Stanach Zjednoczonych upowszechniła się zaraz po wojnie secesyjnej i zrewolucjonizowała rynki kapitałowe. Jej popularność wzrosła po opracowaniu przez Thomasa Edisona systemu „”, pozwalającego jednym przewodem przesłać cztery informacje jednocześnie. Spółka Western Union i jej konkurenci wykorzystali ten wzrost wydajności, by wynajmować połączenie finansistom i spekulantom poza biurami giełd. Wzrost wolumenu transakcji pozwolił Giełdzie Nowojorskiej przejść w roku 1871 z dwóch notowań dziennie do notowań ciągłych.
Aż do 1872 roku drukarek giełdowych było zaledwie 700 w Nowym Jorku. Serwis rozrósł się do sieci ogólnokrajowej, gdy Western Union wykupiła Gold & Stock Telegraph Co. W roku 1886 w całym kraju pracowało już 2200 takich urządzeń. W 1903 roku piszący o finansach Sereno Pratt dowcipnie skomentował tę popularność drukarek giełdowych: „nie trzeba lepszego dowodu… na powszechność spekulacji”.