W zbieraniu zasobników pomagała maquis nowo przybyła kurierka SOE, Krystyna Skarbek (działająca pod francuskim nazwiskiem Christine Granville).

Duży, dzienny zrzut broni, zamiast zwykłych, mniejszych, nocnych zrzutów, został skrytykowany przez przywódców maquis jako niepotrzebnie wzbudzający podejrzenia Niemców, że Vercors stanie się poważnym zagrożeniem dla ich sił i linii komunikacyjnych. Niemiecka odpowiedź była bardzo zdecydowania i polegała na zorganizowaniu największej operacji wojskowej przeciwko ruchowi oporu we Francji podczas II wojny światowej.

Bitwa Gen. por. Karl Ludwig Pflaum był dowódcą sił niemieckich atakujących maquis w Vercors. Z ośmioma do dziesięciu tysiącami żołnierzy utworzył kordon wokół masywu, aby uniemożliwić ucieczkę partyzantów i 21 lipca rozpoczął atak na pełną skalę. Kolumny niemieckie nacierały na południe drogą z Saint-Nizier na północnym wschodzie, a z południa drogą z miasta Die. Oddziały alpejskie przekroczyły potężne, lecz słabo bronione wschodnie wały masywu. Przygotowania do tych ataków były wyraźnie widoczne dla maquis, jednak elementem zaskoczenia ofensywy było lądowanie 200 żołnierzy piechoty szybowcowej w pobliżu wioski Vassieux, na tyłach obrony maquis.