Alfred Aleksander Konar (właściwie Alfred Aleksander Kinderfreund; ur. 26 lutego 1862 w Warszawie, zm. w styczniu 1940 tamże) – polski prozaik, dramatopisarz i aforysta pochodzenia żydowskiego.

Biografia Urodził się 26 lutego 1862 w Warszawie jako syn Józefa Kinderfreunda, lekarza, naczelnego lekarza szpitala żydowskiego w Warszawie, oraz Stanisławy z Bauerertzów. Po ukończeniu gimnazjum uczęszczał do Szkoły Handlowej im. Kronenbergów w Warszawie. Debiutował w 1885 roku sztuką Hrabina Sylwia.

Studiował przez dwa lata polonistykę na Uniwersytecie Jagiellońskim w Krakowie. Wyjeżdżał również na studia do Berlinu i Heidelbergu. Po powrocie do Warszawy podjął pracę urzędnika w dyrekcji Kolei Warszawsko-Wiedeńskiej, gdzie z czasem doszedł do wysokiego stanowiska.

Rozwijał równolegle twórczość literacką – od 1887 roku publikował (początkowo pod nazwiskiem rodowym, od około 1900 pod pseudonimem Konar) powieści, nowele i utwory dramatyczne. Swoje artykuły i utwory literackie publikował między innymi w „Kurierze Codziennym" (1887–1890, 1893), „Gazecie Polskiej" (1888–1895 z przerwami), „Kurierze Lwowskim" (1891–1904), „Ateneum" (1893–1894), „Echu Muzycznym, Teatralnym i Artystycznym" (1896–1898), a w późniejszych latach także w piśmie „Świat.