(Romans i Powieść)" (1913, 1915–1922), „Świecie" (stale w 1918–1923) oraz „Kurierze Polskim" (1919–1920).
W 1935 roku został odznaczony Złotym Wawrzynem Akademickim Polskiej Akademii Literatury za wybitną twórczość literacką. W czasie okupacji niemieckiej przebywał nadal w Warszawie. Zmarł w styczniu 1940 roku w Warszawie i został pochowany na Cmentarzu Powązkowskim.
Twórczość W swoich powieściach i opowiadaniach, zaliczanych do nurtu naturalizmu, Konar przedstawiał głównie życie i obyczaje warszawskiej burżuazji oraz środowisk artystycznych. Do jego najważniejszych powieści należą: Przed ślubem (1891), Bankruci (1892), Siostry Malinowskie (1894) oraz Jesień (1898).
Jego sztuki teatralne, takie jak Hrabina Sylwia (1885), Gąsienice (1895), Figle amora (1896) czy Panny (1901), cieszyły się popularnością wśród publiczności. Twórczość Konara charakteryzowała się pesymistycznym nastrojem, a jego bohaterowie byli często przedstawiani jako ludzie o wrażliwej, często nadwrażliwej psychice.
W 1936 roku wydał zbiór 1000 aforyzmów, który zawierał refleksje na temat życia, miłości, kobiet i mężczyzn.
Przypisy
Kategoria:Polscy prozaicy Kategoria:Polscy dramaturdzy Kategoria:Polscy Żydzi Kategoria:Odznaczeni Złotym Wawrzynem Akademickim Kategoria:Urodzeni w 1862 Kategoria:Zmarli w 1940 Kategoria:Ludzie urodzeni w Warszawie Kategoria:Pochowani na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie