thumb|Grób Bolesława Nawrockiego na Cmentarzu Powązkowskim w Warszawie Bolesław Jan Franciszek Nawrocki (ur. 2 kwietnia 1924 w Warszawie, zm. 9 października 2008 tamże) – polski prawnik, pianista, muzykolog, nauczyciel akademicki, mecenas sztuki, kolekcjoner, badacz terenowy, społecznik.

Życiorys Jego ojcem był Bolesław Nawrocki (1877–1946) artysta malarz, a matką – Janina Marcela z domu Neuding (1885–1968), pasjonatka historii literatury i sztuki, uczennica Lucjana Rydla, Kazimierza Przerwy-Tetmajera, była jedną z nielicznych przed I wojną światową kobiet mających wyższe wykształcenie.

W 1941 na tajnych kompletach ukończył I Państwowe Gimnazjum i Liceum im. Stefana Batorego w Warszawie. W 1953 ukończył prawo na Uniwersytecie Warszawskim, studiował prawo międzynarodowe w Instituto Universitario di Studi Europei w Turynie, Institut des Hautes Études Internationales w Paryżu, Akademii Prawa Międzynarodowego w Hadze oraz na Université des Sciences Comparées w Luksemburgu. W 1960 uzyskał doktorat na Uniwersytecie Paryskim w Instytucie des Hautes Études Internationales. W 1958 ukończył również studia muzyczne w Państwowej Wyższej Szkole Muzycznej w Łodzi (na wydziale fortepianu) i muzykologię w Centre Universitaire Européen w Nancy.