Ze względu na położenie jest to jeden z najbardziej kluczowych obiektów infrastruktury drogowej w kraju. Rocznie z przeprawy korzysta ponad 50 mln pojazdów, więcej niż jej projektowana przepustowość, co jest przyczyną regularnie tworzących się tu korków drogowych. Około 40% pojazdów przekraczających Dartford Crossing stanowią samochody ciężarowe, m.in. zmierzające do i z pobliskich portów (Dover, Tilbury, Medway i Thurrock). Najbliższe alternatywne przeprawy przez rzekę dla pojazdów samochodowych to prom (ok. 14 km w górę rzeki) oraz tunel (ok. 19 km w górę rzeki), obie w Londynie.
Historia Budowę stałej przeprawy przez Tamizę na wschód od Londynu planowano od 1924 roku. Pierwotnie rozważano ulokowanie jej nieco dalej na wschód, pomiędzy Tilbury a Gravesend. Budowę pierwszego (zachodniego) tunelu rozpoczęto w 1936 roku, jednak prace wstrzymano w związku z wybuchem II wojny światowej; wznowiono je dopiero w 1959 roku. W 1963 roku nastąpiło otwarcie tunelu pod nazwą Dartford Tunnel.
By sprostać rosnącemu natężeniu ruchu w 1980 roku otwarto drugi z tuneli;