Feliks z Sierpca (także Sieprski, łac. Felix Sieprcius; ur. ok. 1520 w Sierpcu, zm. 9 lutego 1573 w Łowiczu) – polski lekarz, poeta łaciński, profesor i wielokrotny dziekan Akademii Krakowskiej, jeden z czołowych przedstawicieli krakowskiego środowiska medycznego drugiej połowy XVI wieku.
Życiorys
Pochodzenie i wczesna kariera akademicka Pochodził z rodziny mieszczańskiej osiadłej na Mazowszu; był synem Łazarza (zapisywanego też jako Lazarides) z Sierpca, należącego do diecezji płockiej. W zimowym semestrze 1543/1544 immatrykulował się na Wydziale Sztuk Wyzwolonych (Artium) Akademii Krakowskiej, gdzie studiował artes liberales – podstawowe dyscypliny akademickie epoki. Uzyskał stopień bakałarza sztuk wyzwolonych w 1544 roku, a rok później, w 1545, promował się na magistra filozofii, co otwierało mu drogę do kariery nauczycielskiej i dalszych studiów.
Po uzyskaniu magisteriatu pozostał w Krakowie i podjął pracę pedagogiczną związaną z Akademią. W latach 1545–1547 pełnił odpowiedzialną funkcję rektora szkoły parafialnej przy kościele św. Anny w Krakowie, gdzie kształcił młodzież miejską w wiedzy humanistycznej i religijnej. Następnie w 1548 roku objął kierownictwo szkoły parafialnej w Miechowie, co świadczyło o zaufaniu, jakim darzono go w kręgach akademickich.