Współpracował z ARS Publicidad i CEDESA, dla których pisał scenariusze do telewizyjnych filmów dokumentalnych.
W latach 1976–1979 był prezesem stacji (Canal 8), gdzie prowadził programy Análisis i La entrevista de hoy. Był również członkiem zarządu Fundacji Polar, gdzie współtworzył .
Zmarł w Caracas 8 marca 1997 roku.
Twórczość Berroeta pisał w wielu gatunkach literackich, obejmujących opowiadania, powieści, poezję, eseje, biografie i dramaty. Jego wczesne dzieła to zbiór opowiadań Marianik (1945) oraz tomy poetyckie Mientras las brasas duermen (1946) i Sagrada blasfemia (1947).
Powieści La leyenda del Conde Luna (1954) La farsa del hombre que amó a dos mujeres (1961) El espía que vino del cielo (1968) La salamandra (1973) Migaja (1974) Natacha, te quiero tanto (1986) La huella del pez en el agua (1994) A causa de Melibea (wyd. pośmiertnie, 1997)
Ponadto opublikował m.in. zbiór esejów Cartas a José Rafael Pocaterra (1972), biografię Rómulo Betancourt: los años de aprendizaje (1987) oraz tom La última victoria del gran Mariscal (1995).