Tradycyjne lutnictwo w Cremonie (), Kremońska szkoła lutnicza – tradycyjna sztuka wytwarzania i restaurowania skrzypiec, altówek, wiolonczeli i kontrabasów, zapoczątkowana w XVI wieku przez rodzinę Amati, praktykowana przez społeczność lutników zamieszkujących i pracujących w mieście Cremona, w Lombardii, w północnych Włoszech.

W 2012 roku tradycja wpisana została na listę reprezentatywną niematerialnego dziedzictwa kulturowego UNESCO.

Historia thumb|left|Stare narzędzia lutnicze (2009) Początki sztuki lutniczej w Cremonie sięgają XVI wieku, kiedy to Andrea Amati stworzył swoją pierwszą parę skrzypiec w wynajętym w 1539 roku warsztacie rzemieślniczym. Dokładna data wytworzenia pierwszego instrumentu pozostaje nieznana. Po śmierci Andrei w wigilię świąt Bożego Narodzenia 1577 roku jego synowie, Antonio i Girolamo (Hieronymus), przejęli prężnie już wówczas prosperujący biznes. Pomimo konfliktów na tle finansowym bracia (a Girolamo również po śmierci Antonia) podpisywali większość swoich produktów etykietą: Antonius & Hieronymus Fr. Amati / Cremoneñ. Andreæ fil. F.