Tego samego dnia powstało Towarzystwo Kościuszkowskie, które objęło opiekę nad muzeum oraz polskim miejscem pamięci w Zuchwilu.
W 1937 roku światowej sławy polski pianista Ignacy Jan Paderewski dał koncert, z którego dochód przeznaczono na odtworzenie oryginalnego wyglądu pokoju śmierci Kościuszki na podstawie akwareli Antoniego Brodowskiego. Muzeum otrzymało od polskich instytucji i osób prywatnych liczne obrazy i grafiki ilustrujące czyny Kościuszki, a rodzina Gassmann oraz włoscy spadkobiercy Emilii Zeltner przekazali pamiątki po bohaterze.
Reorganizacja W 1978 roku stwierdzono, że muzeum nie odpowiada wymogom współczesnego muzealnictwa. Realizacja projektu modernizacji wymagała zebrania 90 tysięcy franków szwajcarskich, które uzyskano dzięki dotacjom miasta i kantonu Solura oraz licznych firm i osób prywatnych. W latach 1981–1983 pod kierownictwem Zygmunta Stankiewicza i Nicolo Vitala urządzono placówkę na nowo, powiększając ją o trzecie pomieszczenie. Ponowne otwarcie nastąpiło 15 września 1984 roku.