Handlarze kupowali te ciasteczka od Hamida ibn Yusufa jako amulet przeciwko złym wpływom. Wraz z podróżującymi handlarzami ciasteczko dotarło do Imperium Osmańskiego, gdzie w pałacach było uważane za przysmak. Na początku XVII wieku flamandzki kupiec Pieter van der Broeck zafascynowany ciasteczkiem, jego smakiem i historią, zabrał z Konstantynopola ze sobą ciasteczka i przepis na nie do Antwerpii, gdzie miejscowy cukiernik, najprawdopodobniej Francois De Bock, zastąpił w przepisie syrop daktylowy gorzką czekoladą i zmienił ich nazwę na „stopy demona”. Pod wpływem kościoła, który uznał nazwę za nieodpowiednią, zmienił nazwę na „palce anioła”. Również we Flandrii ludzie wierzyli, że ciasteczko chroni przed złem. W Niderlandach piekarz z okolic Maastrichtu na prośbę kapłana dopasował ich recepturę i nazwano ciasteczka „koźlimi nóżkami”, jako że w symbolice chrześcijańskiej kozioł był często kojarzony z diabłem. Początkowo w Niderlandach ciasteczka spożywano głównie podczas pogrzebów, aby trzymać diabła z daleka, niektórzy wierzyli, że zło zostało dosłownie zjedzone.