Gabriel Freiherr von Rodich () (ur. 13 grudnia 1812 w Virginmost, zm. 21 maja 1890 w Wiedniu) – generał artylerii Armii Austro-Węgier, komendant korpusu armii w Zagrzebiu, namiestnik Chorwacji (1870-1881).
Życiorys W 1826 roku rozpoczął służbę w 54. Pułku Piechoty. Po awansie na chorążego (niem. Fähnrich) w 1831 roku został wykładowcą w szkole kadetów w Grazu. Dwa lata później trafił do 1. Pułku Obrony Krajowej. W 1847 roku, już w stopniu kapitana (niem. Hauptmann), został mianowany dowódcą kompanii w 12. Pułku Obrony Krajowej. W trakcie Wiosny Ludów mianowany adiutantem Josipa Josip Jelačicia, który tłumił powstanie węgierskie. W tym czasie otrzymał przedterminowe promocje na majora i podpułkownika (niem. Oberstleutnant), a po zakończeniu walk został zastępcą dowódcy 4. Pułku Piechoty, a w 1852 roku stanął na czele 46. Pułku Piechoty oraz awansował na stopień pułkownika (niem. Oberst). Po wybuchu wojny francusko-austriackiej otrzymał promocję na generała majora (niem. Generalmajor). Powierzono mu obronę portowego miasta Kotor. W trakcie wojny nie uczestniczył w walkach, a po zakończeniu konfliktu dowodził brygadą piechoty w Timișoarze, a następnie w Ragusie.