Później ujawniono, że część europosłów podróżowała do Azerbejdżanu nieoficjalnie i na koszt organizacji azerbejdżańskich, co European Voice określił jako „głupotę lub korupcję”, a takie wyjazdy nazwano „turystyką wyborczą”.

Departament Stanu USA skrytykował z kolei obserwatorów z Izby Reprezentantów, opisując wybory jako niespełniające standardów międzynarodowych i wyrażając solidarność z oceną ODIHR.

Punkt zwrotny W 2015 roku, podczas dyskusji nad rezolucją o więźniach politycznych w Parlamencie Europejskim, tekst przygotowany przez proazerskich sprawozdawców początkowo niemal nie zawierał krytyki, lecz ostatecznie przyjęto rezolucję wzywającą Azerbejdżan do zaprzestania represji wobec obrońców praw człowieka, rewizji prawa o NGO i nie wywierania presji na dziennikarzy, a także grożącą sankcjami. Według niemieckiego deputowanego był to punkt zwrotny dla „dyplomacji kawiorowej”.

10 września 2015 Parlament Europejski przyjął rezolucję potępiającą Azerbejdżan za „bezprecedensowe represje”. Wezwano też do dokładnego zbadania oskarżeń o korupcję wobec prezydenta Əliyeva i jego rodziny oraz rozważenia sankcji wobec urzędników odpowiedzialnych za prześladowania.