mały|Renaud Camus (2011) Teoria wielkiej podmiany () – skrajnie prawicowa teoria spiskowa głosząca, że rdzenna, biała i chrześcijańska ludność Europy jest celowo zastępowana przez nieeuropejskich imigrantów, przede wszystkim muzułmanów z Afryki Subsaharyjskiej i Bliskiego Wschodu. Według zwolenników teorii proces ten wynika z połączenia niskiej dzietności Europejczyków, wysokiej dzietności grup imigranckich oraz masowej imigracji, a stoją za nim świadome decyzje liberalnych i globalistycznych elit. Pojęcie w obecnej formie sformułował francuski pisarz Renaud Camus w książkach L’Abécédaire de l’in-nocence (2010) i Le Grand Remplacement (2011).
Wśród badaczy radykalnej prawicy, migracji i demografii panuje zgoda, że teoria nie ma podstaw naukowych. Badacze odróżniają przy tym realne, udokumentowane zmiany w strukturze ludności Europy wynikające z migracji od charakterystycznego dla teorii twierdzenia o ich celowym, sterowanym przez elity charakterze, które uznają za bezpodstawne. Krytycy wskazują, że opiera się ona na zawyżonych statystykach, błędnym rozumieniu danych demograficznych oraz rasowej definicji narodu, a jednocześnie pełni funkcję narracji mobilizującej, która projektuje imigrantów jako zagrożenie egzystencjalne.