Wśród mieszkańców miejscowości krąży mało prawdopodobna legenda, że pozwolenie na budowę świątyni miał wydać osobiście Włodzimierz Lenin.
Kościół był czynny maksymalnie do 1935być może został zamknięty wcześniej, gdy Polski Rejon Narodowy im. Juliana Marchlewskiego został zlikwidowany, a mieszkający tu Polacy poddany prześladowaniom (w październiku 1935 z samej Czernickiej Słobody 16 polskich rodzin (94 osoby) zostało wysiedlonych). W znacjonalizowanej świątyni komuniści zniszczyli wieże, a w jej wnętrzu urządzili spichlerz.
Kościół został ponownie otwarty podczas okupacji niemieckiej. W późniejszych latach do wsi dojeżdżali księża, m.in. ks. Stanisław Szczypta, który po powrocie z łagru w 1954 czasowo w niej mieszkał i otrzymał państwowe zezwolenie na odprawienie tu obrzędów religijnych, ks. Roman Jankowski i ks. Jan Purwiński. Po upadku komunizmu dzięki staraniom ks. Wikentija Witko odnowiono kościół.
Kapłani ks. Józef Osmolski (wikariusz 1852 - ?) ks. Ferdynand Liszewski (administrator w 1914) ks. Antoni Słowikowski (administrator ok. 1915 - ok. 1919) ks. Franciszek Budziński (administrator 1919 - 1926Być może służył w parafii dłużej, do aresztowania w 1928, za rozpowszechnianie książeczek do nabożeństwa.)
Uwagi
Przypisy
Kategoria:Parafie diecezji kijowsko-żytomierskiej Kategoria:Parafie pod wezwaniem św. Stanisława Biskupa Męczennika