Parafia św. Stanisława Biskupa i Męczennika w Łebediwce – rzymskokatolicka parafia znajdująca się w diecezji kijowsko-żytomierskiej, w dekanacie Zwiahel; w Łebediwce (hist. Czernickiej Słobodzie), na Ukrainie.

Przy parafii nie rezyduje obecnie żaden kapłan. Obsługiwana jest przez księży z parafii Chrystusa Króla w Zwiahlu.

Istnieje tu dawny .

Historia Do czasów sowieckich Czernicka Słoboda zamieszkiwana była głównie przez Polaków. W 1805 z inicjatywy Maksymiliana Jabłonowskiego powstała tu kaplica, będąca filią parafii w Nowogrodzie Wołyńskim. Co najmniej od 1852 do filii przypisany był odrębny wikariusz.

W 1911 erygowano tu samodzielną parafię pw. Przemienienia Pańskiego, należącą do dekanatu Nowogród Wołyński, diecezji żytomierskiej (łucko-żytomierskiej). W 1914 liczyła ona ok. 4800 wiernych z kilku wsi, a w II dziesięcioleciu XX w. liczba parafian wzrosła do ok. 5800 osób.

W latach 1925-1927 wybudowano obecny kościół, co było ewenementem w czasie antyklerykalnej polityki władz Związku Sowieckiego. Czas budowy kościoła to początek funkcjonowania Polskiego Rejonu Narodowego im. Juliana Marchlewskiego, w którego granicach wieś leżała. Wśród mieszkańców miejscowości krąży mało prawdopodobna legenda, że pozwolenie na budowę świątyni miał wydać osobiście Włodzimierz Lenin.

Kościół był czynny maksymalnie do 1935być może został zamknięty wcześniej, gdy Polski Rejon Narodowy im. Juliana Marchlewskiego został zlikwidowany, a mieszkający tu Polacy poddany prześladowaniom (w październiku 1935 z samej Czernickiej Słobody 16 polskich rodzin (94 osoby) zostało wysiedlonych). W znacjonalizowanej świątyni komuniści zniszczyli wieże, a w jej wnętrzu urządzili spichlerz.

Kościół został ponownie otwarty podczas okupacji niemieckiej. W późniejszych latach do wsi dojeżdżali księża, m.in. ks. Stanisław Szczypta, który po powrocie z łagru w 1954 czasowo w niej mieszkał i otrzymał państwowe zezwolenie na odprawienie tu obrzędów religijnych, ks. Roman Jankowski i ks. Jan Purwiński. Po upadku komunizmu dzięki staraniom ks. Wikentija Witko odnowiono kościół.

Kapłani ks. Józef Osmolski (wikariusz 1852 - ?) ks. Ferdynand Liszewski (administrator w 1914) ks. Antoni Słowikowski (administrator ok. 1915 - ok. 1919) ks. Franciszek Budziński (administrator 1919 - 1926Być może służył w parafii dłużej, do aresztowania w 1928, za rozpowszechnianie książeczek do nabożeństwa.)

Uwagi

Przypisy

Kategoria:Parafie diecezji kijowsko-żytomierskiej Kategoria:Parafie pod wezwaniem św. Stanisława Biskupa Męczennika