W 1459 właścicielką części wójtowskiej wsi była wdowa po Wierzbięcie Anna wójtowa wraz z synem Rutgarzem (zwanym też Ludgerzem). Posiadali oni na zasadzie niedziału część wójtowską wsi Dąbrówka, a także byli posiadaczami Uścikowa, Bogdanowa, Słanowa (obecnie to Słonawy) oraz młyna zbożowego w Obornikach. W 1487 Ludgerz z Dąbrówki był wójtem obornickim. W 1487 król polski Kazimierz IV Jagiellończyk odnowił szlachcicowi Ludgerzowi przywilej na wójtostwo w Obornikach. Odnotowano, że do tego wójtostwa należało po 4 kmieci i 4 zagrodników we wsiach królewskich starostwa obornickiego, m. in. w Dąbrówce.
W historycznych księgach podatkowych zachowały się także zapisy dotyczące wsi, pochodzące z XVI wieku. W 1475 wieś Dąbrówka nie zapłaciła podatku. W 1508 zapłaciła wiardunki wojenne z 9 półłanków. W 1510 miał miejsce pobór z 10 półłanków. W 1510 tenutariusz w Dąbrówce Redecki posiadał folwark, a ponadto odnotowano także we wsi 11 półłanków osiadłych, 9 półłanków opuszczonych oraz 3 łany należące do wójtostwa w Obornikach. W 1563 miał miejsce pobór podatkowy we wsi zapłaciło miasto Oborniki od dwóch łanów. Odnotowano, że „dwóch kmieci pogorzało” czyli uległo pożarowi. Kasztelan krzywiński Stanisław Spławski zapłacił od jednego łana oraz od osadnika (łac. „colonus”) osiadłego na jednym łanie, który z powodu pożaru był opuszczony.