W 1510 Dąbrówka leżała w starostwie Oborniki, a tenutariuszami obornickimi byli Skórowie z Gaju (obecnie to Gaj Wielki, koło Buku) z rodu Awdańców herbu Abdank. W 1525 król polski Zygmunt I Stary zezwolił Tomaszowi Kiszewskiemu na wykup wsi królewskiej Dąbrówka z rąk Bogumiły Redeckiej oraz jej syna Feliksa wywodzących się z Redecza w powiecie gnieznieńskim (obecnie to Recz). W 1532 król zezwolił mieszczanom z Obornik na wykup wsi Dąbrówka z rąk Marcina Goślińskiego noszącego odmiejscowe nazwisko z Gośliny Długiej i zapisał na wsi burmistrzowi i rajcom miasta Oborniki 100 grzywien, wyłożone na wykup wsi Dąbrówka od Marcina Goślińskiego zezwalając tymże mieszczanom zastawić tę wieś za 100 grzywien Błażejowi mieszczaninowi poznańskiemu oraz Feliksowi Wittiberg. W 1540 Zygmunt I Stary zezwolił Janowi Grabskiemu na wykup wsi Dąbrówka w starostwie Oborniki z rąk Feliksa Wittiberg mieszczanina z Obornik i zezwolił Dorocie z Łekna, wdowie po Feliksie z Gaju, żonie Jana Grabskiego, na wykup Dąbrówki z rąk rajców miasta Oborniki. W 1555 król polski Zygmunt II August zezwolił Maciejowi Sierosławskiemu na wykup Dąbrówki od obecnych jej posiadaczy za tę samą sumę, za jaką dotąd była ona zastawiona.