W 1510 należała do parafii Ludomy.

Pierwszy historyczne zapisy o wsi pochodzą z XIV wiecznych zapisów sądowych. W latach 1396-1397 odnotowany został Dobrogost z Ludomy i z Dąbrówki, który był w sporze sądowym z Nastką Wełneńską. W 1397 wdowa po Januszu z Rogowa w powiecie gnieźnieńskim procesowała się w sprawie ujazdu oraz rozgraniczenia pomiędzy Dąbrówką a Wełną. W latach 1418-1442 wspomniano natomiast Dobrogosta Dąbrowskiego z Dąbrówki. W 1418 toczył on spór sądowy z Januszem z Gorzewa o 25 grzywien i 4 grosze. W 1421 toczył spór sądowy w sporze z Anną z Ludomy. W 1422 Dobrogost Dąbrowski był w sporze z Jarosławem i Osanką (oryg. „Oszanka”) dowodząc, że on i jego ojciec trzymali 1/3 Dąbrówki Ludomskiej ponad 30 lat. W latach 1422-1424 Dobrogost Dąbrowski wraz z bratem Wojciechem z Ludomy oraz z Januszem z Gorzewa ręczył za Fronę żonę Wawrzyńca Jeża z Morawska. W 1430 Dobrogost z Ludomy był w sporze z Andrzejem i Agnieszką z Dąbrówki w tekście roty sądowej jest wzmianka o sołtysie „zasiedzionym” (łac. „scultetus locatus”) .