Po obu stronach urny znalazły się alegorie – geniusz zwycięstwa i orzeł z rozpostartymi skrzydłami.
11 sierpnia 1897 roku odbył się oficjalny ceremoniał przeniesienia urny do mauzoleum. W uroczystości wzięło udział około 400 osób, wśród nich wysłannicy z trzech zaborów i emigranci z różnych krajów. Urnę przeniesiono w eskorcie ubranych w kostiumy kosynierów, a po mszy przy chóralnym śpiewie pieśni Z dymem pożarów złożono w mauzoleum. Rapperswilskie mauzoleum stało się celem pielgrzymek Polaków przez trzydzieści lat.
Powrót do Polski (1927) Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości w 1918 roku, powróciło pytanie o los najważniejszej pamiątki po Naczelniku. W 1921 roku Sejm Rzeczypospolitej Polskiej uchwalił rezolucję o sprowadzeniu do kraju i złożeniu relikwii Kościuszki na Wawelu. Jednak niebawem pojawiły się wątpliwości co do ostatecznej lokalizacji relikwii – rozważano przeniesienie urny do Katedry św. Jana w Warszawie, Muzeum Wojska Polskiego, a nawet do planowanej Świątyni Opatrzności Bożej. Polska wróciła na mapę Europy – warunki testamentu Kościuszki mogły zostać spełnione.