Stanisław Asłanowicz (ur. 8 maja 1893 we Lwowie, zm. po 1945) – podpułkownik artylerii Wojska Polskiego, kawaler Orderu Virtuti Militari.
Życiorys Syn Mieczysława i Marii z domu Len, urodzony 8 maja 1893 we Lwowie, ówczesnej stolicy Królestwa Galicji i Lodomerii. Był starszym bratem Feliksa (ur. 1900), odznaczonego Medalem Niepodległości. 29 czerwca 1913 zakończył naukę w klasie siódmej c. k. II Szkoły Realnej we Lwowie ze zdanym egzaminem dojrzałości.
1 września 1913 został powołany do cesarskiej i królewskiej Armii w charakterze jednorocznego ochotnika. W czasie I wojny światowej walczył w szeregach dywizjonu ciężkich haubic nr 11, który został przeformowany w pułk ciężkiej artylerii polowej nr 30. Na stopień podporucznika rezerwy został mianowany ze starszeństwem z 1 września 1915, a na porucznika rezerwy awansowany ze starszeństwem z 1 listopada 1917.