15 grudnia 1918 został przyjęty do Wojska Polskiego z byłej armii austro-węgierskiej z zatwierdzeniem posiadanego stopnia porucznika i przydzielony do 7 pułku artylerii polowejDz. Rozk. Wojsk. Nr 13 z 23 grudnia 1918, poz. 371.Dz. Rozk. Wojsk. Nr 1 z 4 stycznia 1919, poz. 12.. Wyróżniłł się w bojach pod Lwowem jako oficer 3 baterii, a szczególnie 10 maja 1919 jako dowódca 3 baterii. 9 września 1920 został zatwierdzony z dniem 1 kwietnia 1920 w stopniu kapitana, w artylerii, w grupie oficerów byłej armii austro-węgierskiej.
Po zakończeniu działań wojennych pozostał w wojsku jako oficer zawodowy i kontynuował służbę w 7 pap w Częstochowie na stanowisku dowódcy II dywizjonu. 3 maja 1922 został zweryfikowany w stopniu kapitana ze starszeństwem od 1 czerwca 1919 i 41. lokatą w korpusie oficerów artylerii. 31 marca 1924 prezydent RP nadał mu stopień majora ze starszeństwem z dnia 1 lipca 1923 i 24. lokatą w korpusie oficerów artylerii. W kwietniu 1927 został przesunięty ze stanowiska dowódcy II dywizjonu na stanowisko kwatermistrza. W kwietniu 1929 został wyznaczony na stanowisko zastępcy dowódcy 7 pap. 2 grudnia 1930 prezydent RP nadał mu stopień podpułkownika z dniem 1 stycznia 1931 i 2. lokatą w korpusie oficerów artylerii. Od 21 listopada 1933 do września 1939 pełnił służbę na stanowisku rejonowego inspektora koni w Łodzi.