Jest niehigrofaniczny, na środku lepki, początkowo biały, następnie bladożółtoochrowy, czasami z rozproszonymi, wodnistymi plamkami o średnicy 1–4 mm średnicy, w tym samym kolorze, ale bardziej nasyconymi niż reszta powierzchni kapelusza. Blaszki O średniej gęstości, zwężone-przyrośnięte lub nieznacznie zbiegające, o szerokości do 4–4,5 mm, białe, następnie w tym samym kolorze co kapelusz. Krawędzie równe Trzon Wysokość 35–45 mm, grubość 3–12 mm, centralny lub prawie ekscentryczny, początkowo zwykle pionowy, później wznoszący się, prawie równy lub rozszerzony u podstawy, biały, kora raczej twarda, rdzeń watowaty. Powierzchnia starszych okazów prążkowana lub bruzdowata, nieco oprószona na szczycie, z miękkimi i szybko zanikającymi włókienkami. Miąższ Biały. Zapach początkowo przypominający jodoform, potem praktycznie bez zapachu. Smak bardzo gorzki. Cechy mikroskopowe Zarodnikiw cienkiej warstwie białe, pod mikroskopem słomkowożółte, 6,5–7,5 × 4,2–4,6 μm, migdałowate, gładkie, grubościenne, wyraźnie dekstrynoidalne. Podstawki 29 × 6,5 μm, czterozarodnikowe. Włoski brzeżne o wymiarach 30–40 × 6–9 μm, u dołu rozdęte, na szczycie lekko rozszerzone. Trama blaszek regularna. PSkórka kapelusza niewyraźnie dwuwarstwowa.