We wrześniu 1939 został zmobilizowany. Ewakuował się ze sztabem Dowództwa Okręgu Korpusu Nr V z Krakowa do Tarnopola, gdzie objął dowództwo artylerii. 19 września 1939 przekroczył granicę polsko-węgierską i został internowany na terytorium Królestwa Węgier. 31 grudnia 1944, po zajęciu Węgier przez Niemców, został wysłany do Stalagu XVII A Kaisersteinbruch, następnie do obozu jeńców w Luckenwalde, a później został przeniesiony do filii tego obozu w Genshagen. 23 kwietnia 1945 został uwolniony przez Armię Czerwoną.
W maju 1945 wracił do Sosnowca, gdzie podjął pracę w Zjednoczeniu Fabryk Cementu, a następnie w Centralnym Zarządzie Przemysłu Węglowego w Katowicach i Dąbrowskim Zjednoczeniu Przemysłu Węglowego w Sosnowcu. Zmarł 27 listopada 1965 w Sosnowcu i został pochowany na cmentarzu parafialnym przy ul. Smutnej, na tablicy nagrobnej Juliusz Sokołowski.. Był żonaty z Konstancją z Raykowskich (zm. 1983), córką rejenta i wdową po Julianie Sokołowskim (zm. 1928), doktorze praw, podprokuratorze Sądu Okręgowego w Sosnowcu...