Stanisław Filip Rarogiewicz (ur. 27 kwietnia 1885 w Przeworsku, zm. 27 listopada 1965 w Sosnowcu) – pułkownik artylerii Wojska Polskiego.

Życiorys Syn Antoniego (1858–1925), urodzony się 27 kwietnia 1885 w Przeworsku, ówczesnym mieście powiatowym Królestwa Galicji i Lodomerii. W rodzinnej miejscowości ukończył pięć klas szkoły powszechnej. 29 czerwca 1906 zakończył naukę w klasie ósmej c. k. Gimnazjum w Jarosławiu ze zdanym egzaminem dojrzałości. W tym samym roku wstąpił do cesarskiej i królewskiej Armii w charakterze jednorocznego ochotnika. Po odbyciu służby wojskowej i zdanym egzaminie został mianowany kadetem rezerwy ze starszeństwem z 1 stycznia 1908 i przydzielony w rezerwie do 2 dywizjonu ciężkich haubic w Krakowie. W latach 1908–1913 pracował w cukrowni w Przeworsku i równocześnie studiował na Wydziale Prawa Uniwersytetu Jagiellońskiego. Działał aktywnie w Towarzystwie Gimnastycznym „Sokół” w Przeworsku. W 1910 zorganizował obchód grunwaldzki, dowodząc oddziałem konnym liczącym 150 „Sokołów”.

Na stopień podporucznika rezerwy został mianowany ze starszeństwem z 1 stycznia 1910. W 1912 został przydzielony w rezerwie do dywizjonu ciężkich haubic nr 11 we Lwowie. W latach 1912–1913 wziął udział w mobilizacji sił zbrojnych monarchii austro-węgierskiej, wprowadzonej w związku z wojną na Bałkanach. W czasie I wojny światowej walczył na froncie wschodnim. W walkach nad Dniestrem został ranny. Po powrocie na front wziął udział w walkach na Podolu i Polesiu. Dowodził baterią w pułku ciężkiej artylerii polowej nr 30, a następnie nr 45. Awansował na porucznika rezerwy ze starszeństwem z 1 maja 1915.

19 lutego 1919 został przyjęty do Wojska Polskiego z byłej armii austro-węgierskiej, z zatwierdzeniem posiadanego stopnia porucznika ze starszeństwem od dnia 1 maja 1915, zaliczony do 1 Rezerwy armii z powołaniem do służby czynnej na czas wojny i przydzielony z dniem 1 listopada 1918 na stanowisko komendanta dworca kolejowego PrzeworskDz. Rozk. Wojsk. Nr 26 z 8 marca 1919, poz. 838, 841.. W 1920 był dowódcą II lwowskiego batalionu etapowego. 15 lipca 1920 został zatwierdzony z dniem 1 kwietnia 1920 w stopniu majora, w artylerii, w grupie oficerów byłej armii austro-węgierskiej. W tym czasie pełnił służbę w Dowództwie Okręgu Etapowego Małopolska. 1 czerwca 1921 pełnił służbę w 5 dywizjonie artylerii ciężkiej. W październiku 1921 został przeniesiony do nowo sformowanego 24 pułku artylerii polowej na stanowisko dowódcy I dywizjonu w Radymmnie (od kwietnia 1922 w garnizonie Jarosław). 3 maja 1922 został zweryfikowany w stopniu majora ze starszeństwem od 1 czerwca 1919 i 20. lokatą w korpusie oficerów artylerii. 31 marca 1924 prezydent RP nadał mu stopień podpułkownika ze starszeństwem z dnia 1 lipca 1923 i 15. lokatą w korpusie oficerów artylerii. We wrześniu 1924 został przeniesiony z 10 pułku artylerii polowej w Łodzi do 23 pułku artylerii polowej w Będzinie na stanowisko zastępcy dowódcy pułku. W maju 1927 został wyznaczony na stanowisko dowódcy tego pułku. 24 grudnia 1929 prezydent RP nadał mu z dniem 1 stycznia 1930 stopień pułkownika w korpusie oficerów artylerii i 4. lokatą. Z dniem 31 sierpnia 1935 został przeniesiony w stan spoczynku. Mieszkał w Sosnowcu przy ul. Żytnej 21. Został zatrudniony w Polskiej Konwencji Węglowej w Katowicach. W 1938 działał w Polskim Związku Łowieckim jako członek Kieleckiej Wojewódzkiej Rady Łowieckiej.

We wrześniu 1939 został zmobilizowany. Ewakuował się ze sztabem Dowództwa Okręgu Korpusu Nr V z Krakowa do Tarnopola, gdzie objął dowództwo artylerii. 19 września 1939 przekroczył granicę polsko-węgierską i został internowany na terytorium Królestwa Węgier. 31 grudnia 1944, po zajęciu Węgier przez Niemców, został wysłany do Stalagu XVII A Kaisersteinbruch, następnie do obozu jeńców w Luckenwalde, a później został przeniesiony do filii tego obozu w Genshagen. 23 kwietnia 1945 został uwolniony przez Armię Czerwoną.

W maju 1945 wracił do Sosnowca, gdzie podjął pracę w Zjednoczeniu Fabryk Cementu, a następnie w Centralnym Zarządzie Przemysłu Węglowego w Katowicach i Dąbrowskim Zjednoczeniu Przemysłu Węglowego w Sosnowcu. Zmarł 27 listopada 1965 w Sosnowcu i został pochowany na cmentarzu parafialnym przy ul. Smutnej, na tablicy nagrobnej Juliusz Sokołowski.. Był żonaty z Konstancją z Raykowskich (zm. 1983), córką rejenta i wdową po Julianie Sokołowskim (zm. 1928), doktorze praw, podprokuratorze Sądu Okręgowego w Sosnowcu...

Ordery i odznaczenia Złoty Krzyż Zasługi – 10 listopada 1928 6 listopada 1933 Komitet Krzyża i Medalu Niepodległości odrzucił wniosek o nadanie mu tego odznaczenia „z powodu braku pracy niepodległościowej”. pruski Krzyż Żelazny austro-węgierskie Krzyż Zasługi Wojskowej 3 klasy z dekoracją wojenną i mieczami Brązowy Medal Zasługi Wojskowej z mieczami na wstążce Krzyża Zasługi Wojskowej Krzyż Pamiątkowy Mobilizacji 1912–1913

Przypisy

Bibliografia

Kategoria:Absolwenci i studenci Uniwersytetu Jagiellońskiego (okres zaborów) Kategoria:Absolwenci szkół średnich w Jarosławiu (Polska) Kategoria:Członkowie Polskiego Związku Łowieckiego Kategoria:Członkowie Towarzystwa Gimnastycznego „Sokół” (zabór austriacki) Kategoria:Ludzie urodzeni w Przeworsku Kategoria:Odznaczeni Złotym Krzyżem Zasługi (II Rzeczpospolita) Kategoria:Oficerowie 10 Kaniowskiego Pułku Artylerii Lekkiej Kategoria:Oficerowie 23 Pułku Artylerii Lekkiej (II RP) Kategoria:Oficerowie 24 Pułku Artylerii Lekkiej Kategoria:Pochowani na Cmentarzu rzymskokatolickim przy ul. Smutnej w Sosnowcu Kategoria:Polacy odznaczeni Krzyżem Pamiątkowym Mobilizacji 1912–1913 Kategoria:Polacy odznaczeni Krzyżem Zasługi Wojskowej Kategoria:Polacy – oficerowie armii austro-węgierskiej Kategoria:Polacy odznaczeni Medalem Zasługi Wojskowej Signum Laudis Kategoria:Polacy odznaczeni niemieckim Krzyżem Żelaznym Kategoria:Polacy – żołnierze Cesarskiej i Królewskiej Armii w I wojnie światowej Kategoria:Pułkownicy artylerii II Rzeczypospolitej Kategoria:Uczestnicy kampanii wrześniowej (strona polska) Kategoria:Uczestnicy wojny polsko-bolszewickiej (strona polska) Kategoria:Uczestnicy wojny polsko-ukraińskiej (strona polska) Kategoria:Urodzeni w 1885 Kategoria:Zmarli w 1965 Kategoria:Żołnierze Wojska Polskiego internowani na Węgrzech w czasie II wojny światowej