Rozbudowa ogrodu Po odziedziczeniu dóbr w 1775 r. hetmanowa rozpoczęła planowanie rozbudowy ogrodu w stylu krajobrazowym i sentymentalnym, zlokalizowanej po północno-wschodniej stronie pałacu. Prace te nabrały szczególnego znaczenia w związku z planowaną wizytą króla Stanisława Augusta Poniatowskiego, krewnego Aleksandry Ogińskiej, w lipcu 1783 r. Projektem zajął się prawdopodobnie Franciszek Salezy Sarnowski lub Szymon Bogumił Zug. Inspiracje czerpano z literatury angielskiej i francuskiej m.in. Observations on Modern Gardening oraz Jardins anglo-chinois à la mode ou Détails des nouveaux jardins à la mode. Prace rozbudowy ogrodu oficjalnie rozpoczęto 12 kwietnia 1779 r., choć pierwsze zakupy materiałów odnotowano już 2 marca tego samego roku.
Pracownicy byli sprowadzani głównie z Warszawy, przy czym znaczna część była pochodzenia niemieckiego. Przy realizacji prac uczestniczyli również lokalni rzemieślnicy i artyści z Podlasia, których Aleksandra Ogińska otaczała opieką w ramach mecenatu. W początkowym etapie rozbudowy wykorzystano dopływ rzeki Helenki w celu utworzenia stawów i kanałów w Aleksandrii. Sprowadzeni ze Szczucina grabarze zajmowali się ścieżkami, kanałami, rowami, wzniesieniami oraz terenami wokół sadzawek.