Podczas powstania styczniowego lasy wokół Długosiodła były miejscem postojów i zgrupowań partyzantów. Na przełomie marca i kwietnia 1863 z rejonu Przetyczy i Długosiodła Zygmunt Padlewski wyprowadził do Puszczy Zielonej (w okolice Myszyńca) duże zgrupowanie powstańców. Mieszkańcy Długosiodła walczyli w wielu bitwach powstania w Puszczy Białej.
W 1867 Długosiodło przeniesiono z powiatu pułtuskiego do powiatu ostrowskiego.
W końcu XIX wieku w Długosiodle istniała gmina żydowska, która posiadała dom modlitwy (bet midrasz). Działały izby modlitewne (sztible) dla chasydów, którzy pozostawali pod wpływem dynastii cadyków z Góry Kalwarii. W 1897 na 1249 osób zamieszkałych w Długosiodle było 800 Żydów. Synagoga nie przetrwała, ale zachował się budynek mykwy. Cmentarz żydowski powstał w XIX wieku. Informuje o nim tablica we wsi.
W 1887 Adam Zakrzewski włączył Długosiodło do grupy południowej wsi kurpiowskich, czyli osad kurpiowskich położonych w Puszczy Białej.