668 000 w Danii, co uczyniło go najchętniej oglądanym duńskim filmem w roku swojej premiery.

Krytycy zagraniczny wystawili filmowi przeważnie pozytywnie recenzje: chwalili mroczny, noirowy nastrój, zdjęcia i surowe kreacje aktorskie Madsena, Mikkelsena oraz Lindhardta, a agregatory recenzji takie jak Rotten Tomatoes i Metacritic odnotowały wysokie średnie ocen. Równocześnie recenzenci zwracali uwagę na zbyt dużą długość filmu i momentami niejednolitą narrację – Todd McCarthy z „Variety” wskazywał, że mimo znakomitych występów aktorskich i imponującej realizacji film „rozciąga się” i miejscami traci tempo; z kolei Roger Ebert docenił reżyserię i intensywność akcji, ale zauważył, że moralne niuanse i wysoka brutalność czynią obraz trudnym w odbiorze.

W prasie anglojęzycznej przewijały się pochwały za „brutalną uczciwość” twórców w przedstawienie tematu, ale także zastrzeżenia wobec melodramatycznych lub hollywoodzkich chwytów – „The Guardian” i „SFGate” opisywały film jako ładnie zrealizowany oraz chłodny, ale wart obejrzenia, jednocześnie podkreślając, że to nie jest film jednoznacznie heroizujący swoich protagonistów, lecz badający cienką granicę między koniecznością a okrucieństwem.