z:
badaniami wybranych procesów ruchu pojazdów i ich formalnym opisem, symulacyjnymi modelami ruchu na skrzyżowaniach i doskonaleniem metod szacowania przepustowości skrzyżowań z pierwszeństwem przejazdu oraz skrzyżowań z sygnalizacją świetlną, zagadnieniami bezpieczeństwa ruchu drogowego (w tym z identyfikacją czynników determinujących zagrożenia bezpieczeństwa ruchu) oraz planowaniem i oceną skuteczności środków poprawy tego bezpieczeństwa,
Ponadto, był współautorem programów poprawy BRD (krajowych i regionalnych), wytycznych i instrukcji wykorzystywanych w drogownictwie jeszcze przed wdrożeniem nowej struktury przepisów techniczno-budowlanych.
Istotnie przyczynił się do rozwoju:
metod obliczania przepustowości skrzyżowań drogowych, zasad projektowania infrastruktury drogowej (wytyczne projektowania skrzyżowań drogowych zwykłych, skanalizowanych i rond), analiz bezpieczeństwa ruchu i narzędzi zarządzania bezpieczeństwem ruchu wdrażanych w ramach dyrektywy europejskiej, przede wszystkim audytu BRD, metod zarządzania prędkością (m.in. wytyczne zarządzania prędkością na drogach samorządowych).