Ernst Ritter von Hartung (ur. 23 sierpnia 1808 w Schwechat, zm. 1 października 1879 w Wiedniu) – generał artylerii Armii Cesarstwa Austriackiego, dowódca generalny w Wiedniu.
Życiorys W 1827 roku ukończył naukę w Akademii Inżynieryjnej w Wiedniu i jako chorąży (niem. Fähnrich) rozpoczął służbę w 1. Pułku Piechoty. Podczas wojny austriacko-piemonckiej kapitan (niem. Hauptman) Hartung uczestniczył w walkach w północnych Włoszech. Po zakończeniu konfliktu został odznaczony Krzyżem Zasługi Wojskowej oraz przedterminowy awansowany na podpułkownika (niem. Oberstleutnant). Przez rok, do końca 1850 roku, pełnił funkcję adiutanta gen. Josepha Radetzky'ego, po czym został dowódcą 23. Pułku Piechoty. Na tym stanowisku otrzymał stopień pułkownika (niem. Oberst).
Na generała majora (niem. Generalmajor) awansował w 1854 roku. Objął wówczas dowództwo nad brygadą piechoty, na której czele uczestniczył w wojnie francusko-austriackiej. Podczas konfliktu jego jednostka wchodziła w skład 3. Korpusu, który walczył między innymi pod Magentą.