Tito nie pracował w Čenkovie zbyt długo i wkrótce przeniósł się do Pilzna, celem podjęcia pracy w motoryzacyjnych Zakładach Škoda. Następnie udał się do Monachium i Zagłębia Ruhry w Niemczech. Znalazł pracę w fabryce samochodów Benz w Mannheim. Po miesiącu ponownie zmienił pracę – wyjechał do Wiednia, gdzie pracował w fabryce mostów „Griedl”. Potem przeprowadził się do Wiener Neustadt, gdzie pełnił funkcję kierowcy testowego Daimlera. Częste zmiany pracy były związane z jego niechęcią do pracy fizycznej oraz brakiem jakichkolwiek praktycznych, zawodowych umiejętności. Nie miało natomiast żadnego związku z jego rzekomą działalnością polityczną czy przynależnością do partii lub organizacji socjalistycznych, ponieważ nie należał do takowych aż do lat 20. W 1912 r. osiadł na chwilę w Wiedniu, gdzie był utrzymywany przez starszego brata Martina. Rozpoczął lekcje tańca i gry na fortepianie. Nabrał manier rodem z wyższych sfer i zaczął przywiązywać dużą wagę do ubioru. Po tym, gdy dostał wezwanie do wojska, musiał wrócić do rodzinnej miejscowości.